Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Caramella, Komutan nerede?
Ebeye veda etmeye gitti.
Evli ve çocuklu sonuncusu yetmemiş gibi.
Şimdi bu rezille, hiç…
-Boş ver. Çantaları ver. -Sağ ol.
Bu yaşımda taşınmam gerektiğini düşündükçe…
Belki sonunda bir koca bulursun.
İstesem çok adam elde ederdim.
-Gidiyor musun? -Evet.
Tekrar ne zaman görüşeceğiz?
Tanrı istediği zaman. Bakire Meryem'e dua et, yakın olsun.
Aziz Roch, bizimle gel.
Bizi savun, bizi gözet, bizi koru.
Bizi tüm tehlikelerden, talihsizliklerden ve belalardan koru.
-Günaydın. -Günaydın.
-Öpeyim peder. -Komutan nerede?
O uğursuz ebeye veda etmeye gitti.
Ah o kadın! Sonsuza dek mahvetti onu.
Sakin olun. Hâlâ bunu mu tartışmak istiyorsun?
Yeterince kargaşa yaratmadın mı?
O kaltağı öldürecektim! Zavallı komutanımı mahvetti!
-Doğru! Mahvetti! -Sessiz olun! Yeter!
Hayır peder. Yeter artık.
O sürtük olmasa komutanım emekli olmazdı.
Geliyor.
-Lütfen, ben siyasetçi değilim. -Sivil kıyafetle tanıyamadım.
-Senin gibi salaklara benzemiş. -Her şey için sağ olun.
-Emekli mi oluyorsunuz? -Süresiz izin.
Bir jandarma asla emekli olmaz
ama 30 yıl hizmetten sonra biraz dinlenmek hakkım.
-Canım Don Emidio! -Affedersin.
Bin Caramella.
Benim için arkadaştan öteydin. Seni unutmayacağım.
Çok naziksin.
-Ama dikkat et. -Neye?
Sorrento'da yine o işlere girme. Artık romantik macera yok, nokta.
Ben mi? Belki bir zamanlar.
Tabii… "Bir zamanlar" mı? "Her gün" desen daha uygun.
-İyi yolculuklar. -Sağ ol.
Hepinize her şey için teşekkürler.
Size şu sözlerle veda edeceğim. Naçizane birkaç dizeyle.
Duyalım bakalım.
Elveda sana benim güzel Sagliena'm
Giderken Tatlı anılar saracak yüreğimi
Sevgili dağlar Denize dönüyorum şimdi
Hiç unutmayacağım sizi
Bravo!
Bravo. Her zamanki gibi şairsin.
Biraz şiir olmadan hayatımız ne hâlde olurdu?
Bakire Meryem seninle olsun, şimdi ve daima.
Teşekkürler ve hoşça kal. Hepiniz hoşça kalın.
-Güle güle efendim! -Sağ olun, hoşça kalın.
Teşekkürler.
-Ne kadar? -100 lira.
Resimli gazeteler!
Her jandarma geçişinde böyle üzülürsen hasta olacaksın.
Ailemdi, hayatımdı, her şeyimdi.
-Başka bir aile ve hayat kur. -Bu yaşta mı?
Biraz cesur ol, gençsin.
Sizin orada dedikleri gibi, "Koyun yürekli cesaret."
Oturalım Caramella.
Çok bencilim Caramella. Seni peşimden sürüklememeliydim.
-Sus. Bunları düşünme bile. -Biletler lütfen.
SAVAŞ BAKANLIĞI FORMIA ÜSTÜNDEN NAPOLİ BİLETİ
O artık yok.
Hadi ama komutanım.
Bana bir iyilik yap, öyle hitap etme.
Peki, etmeyeceğim. Ama lütfen neşelen.
Evine döndüğünü,
Sorrento Belediyesinin sana harika bir görevi,
Belediye Zabıtası müdürlüğünü verdiğini aklına getir.
"Belediye Zabıtası" dememeni söylemiştim.
-Metropol Zabıtası. -Metrokol!
Metropol.
Aynı değil mi?
Zabıtanın başına geçmezdim. Metropole geçerim.
Metrokol.
-Metro! -Metro!
-Pol! -Pol!
Çok gıcıksın.
Kafanı dağıt.
-Şu güzel denize bak. -Evet… Güzel.
Vezüv Yanardağı'na bak. Jandarma gibi orada da alevler vardı, artık yok.
O bile emekli olmuş!
Başını kaldır, dik tut. Nasıl bir cennette doğduğuma bak.
Bir tarafta limon, bir tarafta portakal!
-Limon! -Sonra.
Kafanı dağıt. Hadi. Şuraya bak.
-İşte Capri. -O kim?
Hayaller adası, aşk diyarı.
Tanrım.
Affedersiniz beyefendi.
-Ischia mı şu? -Hayır, Procida.
-Ischia, Procida'dan sonra. -Sağ olun.
-Rica ederim. Sorrento'ya mı? -Evet. Sorrento.
Alman mısınız? Deutsch?
-Hayır, İsveçliyim. -İsveçli mi? Akraba sayılırız.
Anlamadım.
Babamın lakabı İsveçli Don Gennarin'di.
-Babanız İsveçli miydi? -Lakap! Babam komik adamdı.
Sorrento'ya gelen güzel İsveçli turistleri çok severdi. Anladınız mı?
-Hayır, pek sayılmaz. -Daha iyi.
Geldik.
-O zaman güle güle. -Bay Antonio Carotenuto. Au revoir.
Au revoir.
-Au revoir madam. -Oui, ropdöşambır.
-Tekrar au revoir. -Güle güle.
Kalk Caramella. Seni cennete getirdim!
Neler yapacağını göreceğiz.
Sorrento'ya hoş geldiniz!
-Hadi Caramella. Yürü. -Tamam, geliyorum. Bir beklesene.
-Hoş geldiniz efendim. -Hoş bulduk, seni görmek güzel.
-Beni tanıdın mı? -Tabii ki.
-Au revoir. -Hoşça kalın.
-Beni tanıdın mı? -Hemşehriyiz.
-Çantalarınızı verin, biz taşırız. -Güzel.
Tonino!
Hanımefendi, gitar.
-Matteo! -Tonino!
Canım ağabeyim!
-Harika görünüyorsun. -Sen de.
-Yaşlandım. -Hayır! Carotenutolar yaşlanmaz.
Seninle sonsuza dek genç kalacağız.
-Cicillo, çantalar! -Derhâl Don Matteo.
-Cicillo! -Caramella, bu Don Matteo.
Ağabeyim. Babam gibidir.
-Gerçekten mi? -Matteo, bu Caramella.
-Merhaba. -Annem gibidir.
-Ne kadar teşekkür etsek… -Lafını bile etmeyin.
Ne yakışıklı! Don Bosco'ya benziyor.
Cicillo, çantalarını alır mısın?
-Biraz huysuzdur. -Nedenmiş o?
-Ama bırakacak cesareti bulamadım. -Sus, yoksa eve dönerim.
Dönebilir misin?
-Müdürüm, tamam. -Çok sağ ol.
-O zaman gidebiliriz. -Evet, gidelim.
Sorrento çok güzelmiş.
Siz gerçekten Don Antonio Carotenuto musunuz?
Evet. Hizmetinizdeyim.
-Sağ olun. Hürmetler efendim. -Ne tatlı!
Çocuk niye kim olduğumu sordu?
-Biri gönderdi. -Kim?
-Gösterişçi Sofia Hanım. -O kim? Niye?
-Evinden çıkmak istemiyor. -Kiracım mı?
-Bana yazdığın mı? -Evet.
İnatçı kiracım. Hayır, ev bana lazım. Sofia Hanım kabul etmek zorunda.
-Emrinizdeyim müdürüm. -Cicillo, gidelim.
Gidelim Cicillo.
Kırmızı levrek! En tazesi bizde!
Başka yerde daha tazesi yok! Hey!
Kırmızı kefal! Canlı kefal!
Kırmızı kefalimiz var! Hey!
Taze balık yiyin. Kokmuş balıkları unutun!
En taze balık burada. Tazelikte rakibimiz yok!
-Hey! -Hey!
Kokuyu alıyorsun, ortada balık yok.
Bizim tartımız en bonkörüdür. Taze balık! Canlı balık!
Canlıdan da öte, mumyalanmış. Tazeden de öte, dirilmiş!
Carmela Hanım. Seni diriltip cennete yollarım!
-Senin neyin var? -Sofia, boş ver onu.
Bırak!
Evet, doğru! Aman Şen Dul kendinden ödün vermesin.
Hey! Carmela Hanım.
Kocam öldüğü için dul olabilirim ama sen canlı kocayla dulsun!
-Doğru! -Yazıklar olsun! Seni kaltak!
Bana mı dedin? Bu ne cüret? Hadsiz!
-Ne cüretle böyle dersin? -Durur musun? Sakin ol.
-Soytarılık ediyor! Bırak! -Gelin millet, gelin! Tazelik bizde!
Tazelikte rakibimiz yok.
-Canın acıdı mı? -Bir şey yok.
-Bir daha karışma. -Öldürürüm onları.
-Sofia! -Ne?
Sofia!
Ne oldu?
-Kodaman geldi. -Öyle mi? Al.
Hadi arkadaşlar, yapmayın. Gel Nicolino, konuşalım.
-Konuşmak istemiyorum. -Makul davran.
-Kadınlar nasıldır bilirsiniz. -Peki o niye karıştı?
Titino, yerime bak.
Merak etme. Taze, canlı balık!
Kırmızı kefal! Canlı kefal!
-İşte orada. -Kim?
Gösterişçi Sofia Hanım. Sevgili kiracın.
Dikkat et, bu kadın Tanrı'yı bile kandırır.
Dur.
Hürmetler Don Matteo.
-Don Antonio, rahatsızlık verdim. -Yarın konuşacağız.
Daima hizmetinizdeyim.
Bu taze balıklardan yiyin, gelişiniz şerefine tuttum.
-Sağ olun, kabul edemem. -Beni görmezden mi geleceksiniz?
-Yarın konuşuruz saygıdeğer hanımefendi. -Ne?
Nasıl? Hakaret etmedim.
Size yüreğimi sunuyorum, böyle mi karşılık vereceksiniz?
Sofia Hanım, yeter. Meseleleri sohbetle çözmüyoruz.
Sohbet mi? Don Antonio'yu karşılamaya geldim.
Bayım, çok hoşsunuz.
Sofia Hanım, kardeşime gerçekten hoş diyorsanız…
Kesinlikle öyle. Soğuk tavrına rağmen.
O zaman utanmadan yerleştiğiniz evi boşaltın.
Ağabeyim bana geçici ev bulmak zorunda kaldı.
-Sakin olun. -Haklısınız ama yoksul bir dulum.
-Dul mu? -Evet.
Yine dulluk bahsini açmayın.
Dulsunuz ama yoksul değilsiniz.
Ayrıca Sorrento ev dolu. Size bir sürü seçenek sundum.
Deniz kenarında olmalı Don Antonio.
-Benimki de. -Duydunuz mu?
Sofia Hanım, dava açtık, kaybettiniz. Çıkmazsanız tahliye ederiz.
Biliyorum! Taş kalpli olduğunuzu biliyorum!
Ama kardeşiniz beni çıkarmaya cesaret edemez.
Don Antonio, yalnızım ve korumasızım.
Geçinmek için bütün gün çalışıyorum.
Size baktığımda görüyorum ki içten içe… Nasıl desem?
Acizlik, zayıflık edip…
…yoksul bir dulu incitmezsiniz.
Siz bir beyefendi değilsiniz, azizsiniz!
Kimi kandırdığınızı sanıyorsunuz?
Kardeşim yorgun. Bırakın gidelim.
-Tekrar konuşuruz. -Tabii. Hizmetinizdeyim.
Sağ olun, başka zaman.
-Hadi Cicillo. -Deh!
Don Antonio! Bir çaresizlik anında intihar bile edebilirim!
Taze balık! Canlı balık! Midyelere bakın!
Vitaminlerden bahsetmiyorum bile!
Deniz mahsulü! Aşk mahsulü!
Kalbin mahsulü, aşk mahsulü.
Kalbin mahsulü yalanın mahsulüdür.
-Bu akşam ne yapıyorsun? -Ne istersem.
İstediğini ben de istiyorum. Harika eşleşme.
-Taze balık! Canlı balık! -Sofia.
-Kırmızı kefal! -Sofia.
-Canlı kefal! -Sofia!
Ne?
Bu akşam Kraliçe Giovanna Plajı'nda yürüyelim mi?
-Hatırladın mı? Sana orada söylemiştim. -Bırak çalışayım ufaklık.
Devam et.
Seni çok seviyorum Ama umurunda değilim
Değilsin Ve niyetim de yok
-Senin işin yok mu? -Sofia.
Beni sevdiğini söyle.
Bugün yok.
Yarın, kim bilir?
Fazla şey istemiyorum. Tek istediğim küçük bir öpücük.
Bir gülüş yeter.
Sanki daha önce öpücük, gülüş almadın.
-Evet ama cimrisin, sertsin. -Patronum, işler böyle.
Söyleneni yapmam ama dua edebilirsin.
Mum yakıp umut edeceğim.
-Kolay gelsin Sofia. -Güle güle.
Kırmızı kefal! Canlı kefal!
Geldik.
Rüya gibi. Memleketimin havasını soluyorum!
Gençleşiyorum sanki.
Çok da gençleşme, sorun olur.
Tonino.
Bir gelsene.
Tonino, kulağını ver ve dinle.
Burada çok saygıdeğer birinin konuğu olacaksın.
-Söylemiştin. -Tekrar iyidir.
Cicillo, hanımefendiye geleceğimizi söyle.
-Peki. -Evet…
Bu pek seçkin kadın yalnız yaşıyor.
Yalnız.
Ahlaki ve ev içi davranışları örnek niteliğinde.
-Bana iyilik olarak seni kabul ediyor. -Tabii.
-Ve Caramella da olduğu için. -Sağ olun.
Para için yapmıyor.
Bana minnetinden yapıyor çünkü ciddi bir duygusal krizin
üstesinden gelmesine yardım ettim.
Duygusal kriz mi?
Bu kadarını söyleyeyim. Bir beyefendi gibi davran.
-Öyleyim. -Öyle.
Tonino, denizci sözü istemiyorum.
-Neyi alacaksın? -Gitarı.
-Dikkat et, olur mu? -Tonino.
Sorrento'da yaşına yakışır biçimde
davranacağına söz vermelisin.
Dinleme.
Ciddi bir memuriyete atanmış, ağabeyi
-papaz olan birine yakışır biçimde. -Haklı.
-Bana çocuk gibi davranıyorsun. -Çünkü seni tanıyorum.
Hadi ama! Ben değiştim. Hayatın artık benim için cazibesi kalmadı.
Yaşayıp gidiyorum. Keyifsiz, kayıtsızım.
Yalan söylüyor.
Bir gün çok önemli bir karar verebilirim.
Sanırım inzivaya çekilirim.
-Tabii. -Sen keşiş mi olacaksın?
Ancak ben rahibe olduğumda.
Böyle şeylerin şakasını yapman hoş değil.
-Don Matteo. Hanımefendi bekliyor. -Sağ ol. Gidelim.
Ne kadar?
500 olsun.
Al.
Asla gözlerini ondan ayırma, özellikle de evdeyken.
Merak etmeyin, bu benim görevim.
Ve beni haberdar et.
-Her gün ayine gelirim. -Güzel.
Güneşim yüzünde…
Parlıyor
Lütfen buyurun.
Asla. Önce siz.
-Günaydın. -Hanımefendi.
-Bu Caramella. Ve kardeşim. -Bay Antonio Carotenuto.
-Bayan Violante Ruotolo. -Ruotolo mu? Napolili misiniz?
Hayır. Annem İsviçreli. Maalesef babam Napolili.
Paspaslar lütfen.
-Paspaslar Caramella. -Lütfen.
İsa, Yusuf ve Kutsal Bakire.
Lütfen buyurun.
-Buyurun. -Tanrım!
Çok üzgünüm. Affedersiniz.
Buyurun.
-Burası oturma odası. -Living room!
Pırıl pırıl. Belli ki evin hanımı…
-Evli değilim. -Pardon. Gerçek bir hanımefendi.
-Ve mükemmel bir Hristiyan. -O da belli.
-Ve hanımınızın odası. -Evli değiliz.
Özür dilerim.
-Beyefendinin odası. -Gel.
Gel.
Olağanüstü! Ne hoş bir oda!
Violante Hanım dua masası bile koymuş.
-O yüzden umarım… -İnanç sahibi olarak görevlerimi bilirim.
Sağ olun Violante Hanım.
Müthiş sezgilerinizi kullanarak hem bedenime hem zihnime
rahatlık planlamışsınız.
Yetti bu paspaslar.
-Çok teşekkür ederim. -Rica ederim.
-Dolap mı? -Hayır, kapı. Kilitli.
-Benim odama çıkıyor. -Özür dilerim.
Tonino, gel bak.
-İzninizle. -Tabii.
-Ne güzel hava. Manzaraya bak. -Deniz!
Sorrento'ya denize yakın olmak için geldim.
-Gördünüz mü? Portakal ağaçları. -Güzeller ama deniz!
-Yıllardır görmedim. -Tonino.
Sabret. Yakında evini geri alacaksın.
-Evim benim! -Ama temizletmemiz gerekecek.
Kim bilir o Kirke ne hâlde bıraktı?
İzninizle.
Sorrento Canım benim
-O gerçekten Kirke mi? -İnansan iyi olur.
-Ondan uzak dur. -Elbette.
-Ben halledeyim. -Tabii. Tamamen sana devrediyorum.
Ne dönüşüm ama! Kraliyet evinden çıkmış gibisin.
Son giyişim! Bu kılıkta çıkmayacağım.
Ama harika, çok güzel olmuşsun. Bakayım.
Ama Violante Hanım… Ne zarif, hoş. Resmen azize.
-Rahibe kadar dindar. -O yobazı sevdin demek.
Hakaret etme. O bir soylu. Zengin bir vâris, gerçek bir leydi.
-Yine de kalmayacağım. -Kadınlara dair ne bilirsin ki?
Az şey.
-Bir baksana. -Baktım. Tutkulu bir mistik.
-Seni bekliyor. -Kimi, beni mi?
Sana vermut koyacak. Git, çarşafları ben sererim.
-Girebilir miyim? -Lütfen.
-Aperitif alır mısınız? -Yatmadan önce içkisi.
-O, vedalarda içilir. -O zaman hoş geldin içkisi. Sağ olun.
-Biraz amaro? -Evet, sağ olun.
Tatlılığı diğer meselelere bırakıyorum.
-Francesca Hanım, katılır mıydınız? -Francesca! Hanım…
-40 yıldır Caramella diyorlar. -Peki o hâlde. Ben de öyle derim.
-Gördün mü? -Neyi?
Tanrı'nın bize verdiği bir azize. Üniforman için bu dolabı verdi.
Ne kadar naziksiniz.
Ama neden sergiliyorsun Caramella?
-Demin izin verdin. -O zaman devam.
Ama geçmişi unutup 20 yaşında gibi ilerlemek istiyorum.
Şairin dediği gibi…
Sevin yorgun insanlar Geleceğiniz kutsal
Hayatınız güzel Aşkınız tatlı
15 dakika sonra yemek yiyeceğiz. İzninizle.
Nesi var?
Bunlar ona sökmez.
O yobazla vakit kaybeder miyim hiç?
-O mu? -Evet.
Odasında şu kadar kuyruklu bir piyano var.
İyi çalıyor.
Müdürüm, bu kadın sıradan ebene benzemez.
Düşes de olsa tipim değil.
Mundar meselesi.
Caramella, bazen sinirimi bozuyorsun.
Titino.
Titino!
Titino.
-Beni mi çağırdın? -Sana demedim.
-Kusura bakmayın Majesteleri. -Titino!
Geliyorum!
Boya mı yapıyorsun?
Dün kereste indiriyordum. Bugün boya yapıyorum.
Terzinin evinde. Yarını da Tanrı bilir.
-Aylak yaşamı işte. -Sınav için evrakı verdin mi?
Evet ama iki zabıtalık pozisyonu için 200 aylak başvuruyor.
En az 50'si de torpil yaptırmış.
-Tanrı'ya bırak. -Hepsi onun takdiri.
-Nereye gidiyorsun? -Kasabaya.
-Buluşmaya mı? -Dedektif misin sen?
Boyana dön.
Özür dilerim Majesteleri.
-Titino, ben gidiyorum. -Git.
Bütün fiyatları hatırlıyor musun? Ha?
Tartmayı biliyor musun?
Tabii. Her bir kilo balık için 200 gram.
Bravo. 300'e ulaşmaya çalış.
-Don Salvatore, saygılar. -Hanımefendi.
O gözleri!
-Çalışmayı öğrenmem lazım. -Öyle yap.
Gonca gibi güzelsin.
-Tatlı dudaklı. -Kes sesini.
-İpekten! -Günaydın.
Sofia Hanım, geçemezsiniz.
-Bilet aldınız mı? -Sofia Hanım, çok eğlencelisiniz!
Sen de öyle.
-Kraliçemiz geliyor! -Çok tatlısın!
-Serenat yapacağım. -Cildi ne güzel!
-Çok şanslı! -Kim?
-Nicolino o' Frungillo. -Hiç şansı yok.
İşte. Gel.
Affedersiniz, Caramella sandım. Özür dilerim.
-Sizi bir kadın bekliyor. -Beni mi?
Evet, sizi görmek istiyor.
Ama kalmaya devam etmek istiyorsanız böyle kadınları evime çağırmayın.
Ne? Kadın çağırmadım.
-Sizi görmek istiyor! -Ama ben istemedim. Kim?
-Gösterişçi denen kadın. -Kimmiş o?
Balıkçı.
-Ağabeyime gitmesini söyleyin. -Söyledim.
-Gitmeyecekmiş. -Kovarım.
-Ne istiyorsunuz? -Don Antonio. Rahatsız ediyorum.
Dün reddettiniz ama bugün kabalık etmeyin.
Teşekkürler ama kabul edemem.
Bunu ızgara yapabilirsiniz. Bu, biraz mayonezle iyi gider.
Ve bu kesin kızartılmalı. Ama bunlar ne?
Sağ olun hanımefendi ama kabul edemem.
-Niye bana tokat atıyorsunuz? -Çiçekle bile atmam.
Don Antonio, hoş olduğunuz için geldim, zorlamak için değil.
İsterseniz bavulumu toplar giderim.
Ağabeyinizle kavga ettim ama size ne diyebilirim ki?
Gerçek bir beyefendisiniz, Sorrento'nun en hoş adamısınız.
-İltifat ediyorsunuz. -Doğruyu söylüyorum.
Dün sizinle tanıştığımda bir şey hissettim… Elektrik.
Çekim.
Oturun.
-Fazla kalmak istemem. -Öyle demeyin.
-Dul musunuz? -Fark etmediniz mi?
Yeni mi dul kaldınız?
Çok yakın zamanda. Ve çocuksuzum.
-Yani yalnız mı yaşıyorsunuz? -Tek başıma.
Don Antonio, evime gelmelisiniz, yani sizin olan eve.
-Zevkle. -Temizliğini, düzenini göreceksiniz.
Geçen paskalyada boyattım. Mücevher gibi oldu.
-Hadi, ziyarete gelin. -Tabii!
Affedersiniz.
-Zil çaldı. -O zaman aç.
-Eşiniz mi? -Hayır!
Hizmetçim. Ben bekârım.
-Yok artık! -Şaşırdınız mı?
Tabii. Çok büyüleyici, eğlenceli, beyefendisiniz.
Yine de bekârım, yalnızım. Belki gerçek aşkı bulamadığımdan.
-Nasıl olur? -Hâlâ arıyorum.
İnsanı tamamlayan aşkı.
Bizden kahraman, şair, aziz, denizci çıkaran aşkı.
Merhaba denizci.
Üniforman.
Don Antonio, baştan çıkarıcısınız.
Çok naziksiniz.
Müdürüm.
Belediyeye gitme zamanı.
Peki! Gidiyorum.
-Daha fazla rahatsızlık vermeyeyim. -Rahatsızlık mı? Zevk.
-Ziyarete gelecek misiniz? -Bir saate olur mu?
Daima hizmetinizdeyim. Hoşça kalın.
-Atın şunu! -Neden? Tazelikten neredeyse konuşacak.
Leş gibi kokuyor!
Temiz havaya ihtiyacım var!
-Temiz hava. -Lütfen beni affedin.
-Siz! -Ne oldu?
O kadınla kahramanlardan, aşktan, azizlerden konuştunuz!
-Dinlediğinizi fark etmedim. -Lütfen! Ben dinlemem.
Sesiniz yüksek olduğu için kulak misafiri oldum!
-Belki de. -Çok konuşuyorsunuz.
-Sevgimden söylüyorum… -Ondan şüpheliyim.
Lütfen! Don Matteo'ya sevgimden.
Sizin için endişeleniyor. Ondan dedim.
Buyurun.
Hazırız, değil mi? Sabırlı olun. Eski jandarma olduğundan titiz.
-Geliyor. -Öyle mi? Peki, sıraya geçin.
Başkanım, Müdür geldi.
Tanrı aşkına, unutmayın! Hijyen öncelikli olmalı.
Dikkat!
Turizm de öncelikli olmalı.
-Bay Antonio Carotenuto. -Memnun oldum. Hoş geldiniz.
Güzel.
-Haber var mı? -Ne haberi?
-Günün haberleri. -Gazeteleri daha okumadım.
Zabıtayı diyorum. Hastalık izinleri, raporlar…
-Anladım. -Neyse. Rahat.
-Yapılacak çok şey var. -Size inanıyoruz. Meclis burada.
Hijyen.
Trafik.
Ürün tedariki.
Anne ve kimsesiz çocuklar.
Eğitim.
Eğlence.
Cenaze hizmetleri.
Halk sağlığı.
Turizm.
Çiçek ve bahçeler.
Efendim.
Efendim!
Efendim, Zabıtayı size emanet eden
Meclis adına sizi selamlıyorum.
Üstün liyakatinize ve görev bilincinize güvenimiz tam.
Bu bağlamda size tekrar içtenlikle hoş geldiniz diyorum.
-Bravo! Size saygım sonsuz. -Teşekkürler.
Sayın Başkan, sayın Meclis.
Güveninizi ifade ettiğiniz karşılama için minnettarım.
Ayrıca son dağ evimden gönderdiğim,
yönetme şerefine erişeceğim Metropol Zabıtasına
iki memur alımı için sınav yapılacağını duyuran
teklifimi desteklediğiniz için teşekkür ederim.
Ve özel günler için ekiplerimize
üniforma takımı giydirmeyi kabul ettiğiniz için.
Çok iyi.
Sorrento'ma, 30 yılı aşkın süredir orduya verdiğimi vereceğim.
O orduda büyük sadakatle
Majestelerine, Duce'ye, Cumhurbaşkanı'na hizmet ettim.
-Bravo! -Bravo, ne güzel dediniz!
-Amacım… -Ne dedi?
-Amacım… -"Amacım…"
Amacım Metropol ekiplerimde
askerî bir disiplinle bir araya getirilmiş
yüksek bir sorumluluk duygusu ve dinamizm yaratmak!
Harika.
İşte bu duygularla
yüreğimi sunarak Başkan ve Sorrento için tezahürat yapıyorum.
Bravo! Olağanüstü! Size saygım sonsuz. İltifatlarımı kabul edin.
Sofia!
Hey! Sofia Hanım!
-Ne istiyorsun? -Bugün işe gitmiyor musun? Hasta mısın?
-İstediğimi olurum. -İzin mi yapıyorsun?
İstediğimi yapıyorum, git başımdan!
Çilekli granita alın! Serinlemek için gelin!
Don Antonio Carotenuto. Beni hatırladınız mı? Kuaför Filomena.
Merhum annenizi tanırdım.
-Evet! Hatırlıyorum. -Tanrım, çok yakışıklısınız.
Çok naziksiniz.
İzin verirseniz evime bir bakacağım.
Hadi, Sofia Hanım sizi bekliyor.
-Sofia'yla mı buluşacak? -Evet.
Neden?
Kim bilir?
-Sofia yetkililerle görüşüyor. -Gördün mü?
Dul yine misafir kabul etmeye başladı.
Derler ya, "Nasıl başlarsan…"
Sofia Hanım yanlış yapmaz!
Sana ne? Senin için sorun değilse kimse için değil.
Affedersiniz.
Kim o?
Bir arkadaş.
Geliyorum.
Kahretsin.
Müdür Bey. Ne büyük şeref.
-Napoli Kralı gibi görünüyorsunuz. -Sadece basit bir üniforma.
Rahatınıza bakın.
-Sonunda chez moi. -Efendim?
Pardon, Fransızcaydı. "Sonunda evimdeyim." demek istedim.
Bir sürü anı.
Merhum annemin balkonda oturup babamı bekleyişini hatırlıyorum.
Ve şurası da… Aydınlandığım yer.
Geçebilir miiym?
Tabii, ev sizin.
Sevgili merhum amcam Nicola.
-Buyurun. -Lütfen önden buyurun.
Dağınıklığın kusuruna bakmayın, hizmetçim yok.
-Fransızca konuştunuz! -Evet.
Excelsior'da çalıştığım için Fransızca bildiğimi söyledim.
Hepsini anladım ama üzgünüm, Napolice tercih ederim.
Haklısınız.
-Ne güzel koku. Binbir Gece mi? -Hayır, Cannavale lavanta.
Uyuduğunuz yerde dünyaya geldim.
Çok heyecan verici!
Merhum eşiniz mi?
Evet.
Zavallı Pasqualino'm.
Hayat… Ve ölüm. Sonsuz çark.
Burada daha net görülüyor.
Evet. Daha doğal.
Ve daha canlı.
Canlı.
Bu kadar genç ve dinçken neden öldü?
Kader.
Tüh!
Bir kadeh Rosolio ister misiniz?
Bu saatte mi? Ama size hayır diyemem.
-Biliyordum. -İnsanları delirteceksiniz.
-Hadi ama. -Neden tekrar evlenmediniz acaba?
Çünkü… Yas dönemim birkaç güne bitiyor.
Peki sonra?
Sonra…
Göreceğiz.
-Şerefe. -Şerefe.
-En iyi dileklerimle. -Sağ olun.
Umarım zabıta generali olursunuz
ve Caserta Sarayı kadar büyük bir ev alırsınız.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
-Lütfen oturun. Ev sizin. -Hareket etmek isterim.
Evimin havasının hissettirdikleri…
Evim. Güzel evim.
Don Antonio, anlıyorum.
-Ama kendinizi benim yerime koyun. -Aslında çözüm bulmaya çalışıyordum.
Birlikte yaşamak. Büyük şehirlerde birçok kiracı ve ev sahibi bunu yapıyor.
-Birlikte yaşıyorlar. -Don Antonio.
Birlikte yaşamaktan mutluluk ve şeref duyarım.
Çünkü çok naziksiniz. Ama burası şehir değil.
Ben dulum, siz bekârsınız. Dedikoduyu bir düşünün.
Bir güne kalmaz, adım metrese çıkar ve gerisi gelir.
-Endişenizi anlıyorum. -Çok naziksiniz.
-Ama durumumu düşünün. -Don Antonio!
Bana istediğinizi yapın ama dışarı atmayın!
Dışarı atmak mı? Asla.
Gülsenize. Güldüğünüzde müthiş oluyorsunuz.
-Yani süremi uzatacak mısınız? -Neden olmasın?
Ama birçok faktör var, o yüzden her açıdan değerlendireyim,
sonra bakarız.
-Daima hizmetinizdeyim. -Hayır, dualarımdasınız.
-Don Antonio. Bir şey diyeceğim… -Tabii.
-Bir genç var. -Talipliniz mi vardı?
Hayır, yanlış anlamayın. İşsiz, uzaktan akrabam.
Babamın kuzeninin görümcesinin oğlu.
-Belediye sınavına başvurdu. -Metropol ekipleri için.
-Hayır, belediye. -Metropol oldu.
Peki. Ama iki pozisyon için 200 aday var.
İşsizlik belası.
Herkes torpil yaptırıyor ama uzaktan akrabamın torpili yok.
Anladım, adı ne?
Nicolino.
Nicola Pascazio.
-Pascazio? Nicola? -Evet.
Elimizden geleni yapacağız.
Don Antonio, siz bir azizsiniz!
Sofia Hanım!
-Karşı konulamazsınız! -Pencere açık.
-Haklısınız. Sonra konuşuruz. -Zevkle.
-Bir içki daha? -Evet.
-Bu midyeleri istiyor musun? -Müdür Bey.
Size bahsettiğim genç.
-Yani sen… -Evet.
Kimmişim?
Don Antonio'ya zabıtalık sınavına girdiğini söyledim.
-Metrokol. -Metropol.
Evet.
Evet, bütün belgeleri verdim ama formaliteden.
Torpilim yok.
Torpili boş ver. Sınavı düşün.
-Ama… -Sınavı ben yapacağım.
-Tanrı'ya şükür. -Ben gideyim.
Süreni uzatmak için ağabeyimle konuşacağım. Evin yarısı onun.
-Tanrım! -Öyle demeyin. Bana bırakın.
Nazik ve zarif konukseverliğiniz için tekrar sağ olun.
Hoşça kal genç adam.
-Midyeleri istiyor musun? -Evet ama şimdi eve git.
Çalışmaya başla.
Sınav iki gün sonra.
Don Antonio yardım edeceğine söz verdi ama geçemezsen…
Şu… Don Antonio'yu sevmedim.
-Sana ne yaptı ki? -Sevmedim işte.
-Ben sevdim, o yeter. -Sevdin mi?
Evini seviyorum.
-Buna izin verebilirim. -Hey! Neye izin veriyorsun?
Kimsenin iznine ihtiyacım yok, duydun mu?
Anlaşıldı mı genç?
-Titino! Gel, midyeleri al. -Efendim? Geliyorum!
-Benim de senin iznine ihtiyacım yok. -O zaman ödeştik.
Şimdi kaybol.
-Sofia. -Efendim?
-Bunu unut. -Neyi?
-Öpücüğü. -O zaman beni neden öptün?
-Çünkü canım istedi. -Benim de. Bir daha?
-Aldın, şimdi git. -Bir daha?
-Bir daha mı? Konser bitmeyecek. -Bütün konseri ver.
-Başka zaman. -Ne zaman?
-Belki Noel'de. Şimdi git. -Kahretsin.
Matmazel!
Bonjur!
Beni tanımadınız mı?
Sizinle vapurda tanışma şerefine erişmiştim.
Transatlantikte.
Evet!
-Nasılsınız? -İyiyim, siz?
İyiyim, teşekkürler. Ama… Albay mısınız?
Sayılır.
Albay…
Atlı olandan?
Sayılır.
-Sorrento'da her şey yolunda mı? -Evet.
Benim villam orada. Villa plajı.
-Yalnızım. -Yalnız mı?
Ben… Kitty… Yalnız.
İçki alır mısınız?
İçlik mi?
Hayır!
Siz, ben, içki. Martini. Villamda, baş başa.
-İçkiyi kastettiniz! İkimiz baş başa. -Evet.
Hadi çocuklar
Tonino!
Pardon.
İçki yarın. Papaz beni arıyor.
Peder mi?
Hayır, keder.
Au revoir, yarın görüşürüz.
-À demain. -À demain.
Bir gün bile olmadı, şimdiden kaçamak arıyorsun.
-Ne zaman büyüyeceksin? -Ne yaptım ki?
Hiç de bir şey yapmazsın. Yine de başını belaya sokarsın.
-Şimdi de yabancılar mı? -Sadece tesadüfi bir rencontre.
-Rencontre? -Tesadüfi bir karşılaşma, sohbet.
Comme ci, comme ça.
Fransızca konuşmayı kes, Latinceyi unutacağım.
-Hadi, yürü. -Bu tantana azıcık Fransızca için mi?
Yok, sana bir şey göstermem lazım.
Gir.
Violante Hanım. Saygılar. Merhaba Caramella.
Merhaba müdürüm! Çok yakışıklı olmuşsun.
Değil mi?
Evet, iyi görünüyor.
Çok naziksiniz.
Bana katılmak ister misiniz? Ayin sonrası oruç tutuyorum.
Violante Hanım, kahve?
Biliyorsunuz, kahve içmem. Ama kurabiye alırım.
Tonino. Sizde bütün erdemler var.
Haklı. Bütün erdemler.
-Kruvasan? -Hayır, sağ ol.
Evet… Sana göstermek istediğim belge bu.
-Bugün yapılacak tahliye. -Dur.
-İcra memuruna haber verdim. -Acele etme.
Acele derken?
-Tahliye iğrenç bir eylem. -İğrenç mi?
-Deniz kenarında yaşamak istiyordun. -Evet ama sıkıştıramayız.
Violante Hanım'ın, güzel evinde biraz daha kalmama izin vereceğini varsayıyorum.
İstediğiniz kadar kalın.
-Peki, erteleyelim. -Teşekkürler.
Sağ olun, çok naziksiniz.
-O bir azize. -Bundan hiç şüphem olmadı.
-Bölüyorsam üzgünüm. Caramella. -Gidiyor muyuz?
-Siz kalın. Günah çıkarmadınız. -Tek mi gideceksiniz?
-Müdürüm, onunla git. -Bu şerefi bana verirse.
-Öyleyse… -Matteo, Caramella, hoşça kalın.
Ne tatlı bir çift.
Öyle ya da böyle, Tonino uslanmalı.
Peder, uzun zamandır dua ediyorum.
-Biliyorum. -Hayır, aklını başına almalı.
-Kadınlara düşkün. -Biliyorum.
-Aileden geliyor. Babası… -Evet, biliyorum.
Ve büyükbabası "Sorrento'nun Aygırı".
Ne kadar huzurlu ve sessiz.
Bu cenneti görmek, başka bir dünyada olmak gibi.
Ruhunu şiirle canlandırabildiğin
çok farklı, baş döndürücü ve günahkâr bir dünyada.
-Ve duayla. -Tabii, dua.
Ve aşkla.
Hiçbir şey istemeyen ve beklemeyen gerçek aşk.
İki benzer ruhun buluşup birbirine bakarak şunu dediği aşk,
"Yaşadığım sürece ve onun da ötesinde bu, aşk Sofia Hanım."
Sofia Hanım mı? Benim adım Violante!
Affedersiniz. Neden öyle…
Nedenini biliyorum. Sofia Hanım'ınız geliyor.
-Randevunuza yetişti. -Randevum yoktu.
-İzninizle. -Neden gidiyorsunuz?
Tatlı dilli bir şeytansınız!
-Sizi arıyordum. -Ne oldu?
Tahliye emrini duydum.
Matteo'ya ertelemesini, halledeceğimizi söyledim.
Teşekkürler Don Antonio.
Peki biz ne zaman…
-Sizinle burada konuşamam. -Daima hizmetinizdeyim.
Bunları daha özel yerlerde konuşalım.
Haklısınız.
Gün batımı sularında uğrasam da
güzel arkadaşlığınızla bir kahve içsem?
Muhteşem olurdu.
Ama bütün bina şimdiden bu sabah hakkında dedikodu yapıyor.
Çok üzücü.
O zaman saat 17.00'de Kraliçe Giovanna Plajı'nda buluşalım.
Meraklı gözlerden uzak, romantik bir yer. Ne dersiniz?
Sizin sevmeniz benim için yeterli.
Sofia Hanım, başımı döndürüyorsunuz.
-Don Antonio! -Görüşürüz.
-Hoşça kalın. -Saygılar.
Müdür Bey!
Müdür Bey, Başkan sizi arıyor.
Ama bırakamayacağım bir görevdeyim.
Vico Equense'ye gittiğim için beni bulamadığını söyley.
Ama dikkatli ol.
Bana bırakın. Niye beyaz üniforma giydiniz?
-Kitty! -Ne yapacaksın?
Hoşça kalın.
-Albay! -Bonjur.
Kitty'yi arıyorum.
Kaçtı. Azgın köpeğim.
İzninizle, görevdeyim. Yönetmeliyim.
Köpek, eş arıyor. Aşk madam, aşk!
-Aşk. -Kitty!
Aşkım, nerelere gittin?
Dürbününü alabilir miyim?
-Sofia'yı mı arıyorsun? -Evet.
Orada.
-Yalnız mı gitti? -Tek başına.
Neden?
Bir kadın yalnız gittiğinde aşka gitmiştir.
Sofia Hanım!
Sofia!
-Yardım edeyim mi Don Antonio? -Hayır, buradan atlarım!
Tek başıma!
Söylemesi kolay.
Bir dakika.
Bir dakika. Hemen geliyorum.
Sofia!
Çok da hızlı atlamayın.
Sizin gibi bir kadına hız yetmez.
-Sakin olun, hadi. -Sayenizde dolup taşacağım.
Burada kalalım. Çok romantik.
Burada şair olunur. Tekne, deniz, gün batımı.
Ve siz, tatlı Siren.
Çıkın denizden tatlı Siren İzin verin sizi sevmeme
Kayalıklardaki alaycı tatlı Siren Sadece sizi severim, isterim
-Söz verdiğiniz uzatma? -İstediğiniz tüm uzatmaları alacaksınız.
-Şiiri bozmayalım. -Sokaklara düşeceğim!
-Sözüm yeterli, bir el sıkışması. -Sözünüz mü?
-Derler ya, "Söz uçar…" -Şimdi uçan benim yüreğim!
Söz uçmayacak, yarın yazıya geçireceğiz.
-Şimdi her şeyi unutalım. -Ne?
Unutalım. Oturur musunuz?
-Unutalım Sofia. -Nasıl?
Rüyadaymışız gibi her şeyi unutalım.
Çıkın denizden tatlı Siren. İzin verin sizi sevmeme.
Neden şair olmadınız?
Kader, belki de bana ilham veren bir kadın bulamadığımdan.
Ama şimdi kaderimi net görebiliyorum.
Görmekten de öte, dokunuyorsunuz.
Bugünlerde papazlar bile geziyor. Şuraya kaçalım.
-Ayrılalım. -Durun. Bu baş belaları şimdi gider.
İşte, burası mükemmel.
Belediye Başkanı!
Belediye Başkanı! Tanrım. Beni arıyordu.
Kötü oldu.
-En iyisi… -En iyisi gitmek olur ama siz?
Sizinle gelirsem beni görür.
Acil bir şey için beni arıyordu.
-Gidin. -Tamam, yarın görüşürüz.
-Bana gelin, daha iyi. -Yarın görüşürüz. Kötü oldu.
Teşekkürler.
Güzelliği gördünüz mü?
Biraz daha inip
bu olağanüstü doğal amfiyi yakından görelim.
Dikkatli olun, kaygan.
Dikkatli olmazsanız denizi boylarız.
-Burası biraz sarp. -Evet.
Yavaş.
Burası.
Gördüğünüz gibi Ekselansları, bu havuzda
Romalı asilzade Pollius Felix bir villa yaptırmış.
Köşegensel örülmüş ana duvarları
hâlâ ayakta.
Efsaneye göre Kraliçe Giovanna…
Lütfen oturun.
Kraliçe Giovanna buraya çok gelirmiş,
bugünlerde burası âşıklar için harika bir nokta.
-Ateşiniz var mı? -Buyurun.
-Teşekkürler. -Tanrı aşkına.
Maalesef
gemi atıkları ve şehrin kanalizasyon sistemi
bu muhteşem suları kirletiyor.
Yavaş. Geldim.
-Her şey yolunda mı? -Evet.
Bekçilik mi ettin?
Nerelerdeydin?
Bu ne cüret?
Dur! Nerelerdeydin?
İstediğim yerde. Kimseye, hele sana hesap vermem.
Bu tavırları bende kullanarak hata ediyorsun.
Evet, biliyorum. Sana âşık olmak hataydı.
O zaman başkasını bul.
Dikkat edin Ekselansları. Burayı tırmanmak zor.
-Pekâlâ. -Auf Wiedersehen!
Auf Wiedersehen.
Kitty!
Zavallı köpek.
Sizi içeri alacağım.
Zavallı küçük köpek.
Kitty!
Hanımefendi. Matmazel! Onu kurtardım. Sauvé.
-Teşekkürler! Denizde mi buldunuz? -Evet.
Denizde, neredeyse boğuluyormuş.
Evet, zavallı şey…
Sağ olun. İyi bir dostsunuz.
Ama sırılsıklamsınız! İçki?
-İçlik? Zevkle. -Tonino!
Keder geldi.
Hadi, çabuk olun.
À demain.
Kitty için de teşekkürler.
Ne yaptın sen?
-Kurtarma işi. -Hayır!
-Kurtarmayı ben yaparım ama böyle gitmez. -Evet, gölgem gibisin.
-Nasıl her şeyi biliyorsun? -Tanrı beni aydınlatıyor!
Seni evde bulamadım. Neden? Çünkü onun peşinden gittin! Hâline bak!
Tonino, ne zaman uslanacaksın?
30 yıl asker hayatına katlanmak zorunda kaldım!
O zaman şimdi dinlenme vakti. Yaşlanıyorsun.
Yaşlanıyor muyum? Genç, güçlü, dinç hissediyorum!
Yatağa git, olur mu?
Yatağa gidip gitmemek bana kalmış!
"Tanrılar mahvedeceklerini önce delirtirler."
-Anlamını biliyor musun? -Hayır.
-Bilmek de istemiyorum. -Bilmelisin!
Tanrı'nın, senin gibi azap çekeceğine inandığı kişilerin
mantığını elinden aldığı anlamına geliyor.
-Tanrı'nın dediği olur. İyi geceler. -Umarım! İyi geceler.
Dibinde neler neler yatan
Sorrento denizi, uyan
Bütün dünyayı görenler bile
Görmemiştir böyle deniz hiçbir yerde
Şu bahçeye bak
Ve kokularına şu portakalların
Ne zarif bir kokudur
Yüreğinin yolunu bulur
"Gidiyorum, hoşça kal!" diyorsun
Şu yüreğimden uzağa
Bu topraklardan
Aşkın topraklarından
Dönmemeye yüreğin dayanır mı?
Ama terk etme beni
Yüreğimi azapla doldurma
Dön Sorrento'ya
Ve döndür beni hayata
-Nihayet! -Nasılsınız?
-Gelin Doktor Bey. -Sağ olun.
-Paspaslar! -Günaydın hanımefendi.
-Don Matteo! -Ben yaparım.
-Bu ne? -Paspaslar Doktor Bey.
-Buradan, gelin. -O genç adam ne yapmış?
Bilmiyorum Don Matteo. Çok hasta.
-Biliyordum! -Çok hasta Don Matteo.
-Yavaş. Sessiz. -Ona ne oldu?
-Girin! -Sese bak.
-Günaydın. -Günaydın.
Doktor geldi.
Tonino. Neyin var? Nasıl hissediyorsun?
Günaydın.
-Günaydın. -Belediyede tanışmıştık. Meclis üyesiyim.
-Hijyenden sorumlu, hatırladım. -Muayene edelim.
Bir şeyim yok. Hanımlar abarttı.
Yatmadan önce böbreklerimde ağrı hissettim.
Boş ver Matteo.
Uyandığımda saflık edip bu ağrıyı hanımlara anlattım.
-Ateşi yok. -Tanrı'ya şükür!
-Çok hafif bir ağrı var. -Bir bakalım.
-Tonino. -Gördün mü?
Hanımefendi, ne olabilir?
-Eve sırılsıklam geldi. -Kıyafetle mi yüzmüş?
Deniz kenarında kaçamak.
Ciddi bir şey yok.
-Üşütmüş, beli ağrıyor. -Görüşürüz canım!
-Eczane için. Kalkmasına izin vermeyin! -İnatçıdır.
-Doğru, öyle. -Ama domuz gibi.
Ona söylemeyin, yoksa daha da abartır. Çok teşekkürler Doktor Bey.
-Lafı olmaz. -O benim canım.
Onu kurtarmak için hepimiz iş birliği yapmalıyız.
-Elimizden geleni yapacağız. -Azizesiniz.
-Hanımefendi, eczaneye gidiyorum. -Çabuk Caramella!
Onu yatakta tutun, tamam mı?
-Lanet paspaslar. Kahretsin. -Gelin Doktor Bey.
Hoşça kalın.
Girin.
-Nerede o? Nerede? -Buradayım!
Dönmeyin, bir saniye. Şimdi dönebilirsiniz.
-Delirdiniz mi? Yatağınıza dönün. -İmkânsız. İşim var.
-Ne işi? -Metropol Zabıtası sınavı.
Gitmeyin.
-Ve 10.00'da… -Ne var?
-Önemli bir görüşme. -Erteleyin.
Çok önemli ama endişeniz için sağ olun.
-Hasta bakmak merhamettendir. -Çok naziksiniz.
-Bir rahibe olarak buradayım. -Beyaz kanatlı kahraman, dürüst rahibeler!
-Hafif ağrıdı. -Beyaz kanatları unutun.
-Ve sizin için bir şey yapmama izin verin. -Ne?
-Masaj. -Masaj mı? Küçük ellerinizle mi?
-Saçmalamayın ve uzanın. -Derhâl.
-Acıtıyor muyum? -Hayır.
-Ne oldu? -Gıdıklanıyorum. Ama devam edin.
-Acıyor mu? -Evet! Fena acıyor.
-Kutsal yağ deneyelim. -Kutsayın beni.
-Acıyor mu? -Hayır.
-Sihirli elleriniz var. -Ne diyorsunuz?
-Hiç beliniz ağrımış mıydı? -Görevde başladı.
Komutan olmak için çektiklerimi Tanrı biliyor.
Disiplin, hizmet, sıcak, soğuk, yağmur, nöbet, kurşun.
-Dünkü nöbet su altında mıydı? -Evet. Kayalıkları teftiş ederken düştüm.
-Balıkçı ararken. -Demek özel gözlem altındayım.
Tabii. Kasabanın yarısı sizi o balıkçıyla görmüş.
Balıkçı veya düşes, sosyal statüyü önemsemiyorum.
-Gerçek duygular arayan bir demokratım. -Tabii. Gerçek duygular.
Bana haksızlık ediyorsunuz Violante Hanım ama bir gün fikriniz değişecek.
Can çıkar…
Ama canı çıkmamış adamın huyu iyidir!
SORRENTO ŞEHRİ MEMURİYET SINAVI
-Francesco Maddalena. -Evet?
-Umudum yok. -Nicolino?
-Müdür'le içeride. -Kesin kazanacak.
-Neden? -Sofia Hanım sayesinde.
-Sofia'yla ne ilgisi var? -Bilmiyor musun?
Müdür, Gösterişçi'ye taktı. Kraliçe Giovanna Plajı'nda görülmüşler.
-Bu durumda Nicolino ne oluyor? -Boynuzlu.
Gennaro La Monica.
-Yol işaretlerini konuşalım. -La Monica.
Bu ne?
-Geçiş yok. -Kime?
Nereden bileyim?
Evet genç adam. Trafik kurallarını biliyorsun, değil mi?
Peki bu?
Trompet mi?
Ahlaki davranıştan bahsedelim.
Diyelim plajda devriye geziyorsun ve karşına bikinili bir kadın çıktı…
Bikini ne?
İki parçalı… Ne yapardın?
Ne olacak? Bakarım.
Ne demek "bakarım"? Ceza.
Ne cezası?
-Kabahat suçundan. -Kime?
-Bikinili kadına. -Tanrım, neden?
Çünkü sadece belirli boyutta bikiniye izin var.
-Cetvel mi gerekecek? -Saçmalıyorsun.
-O zaman gidiyorum. -Bir de itaatsizlik etme.
Dediğimi tekrarla. Bikinili.
-Bikinili. -Kadına.
-Kabahatten.
-Ceza.
-Keserim.
-Evet!
-Bravo! -Bravo.
-Geliyorum Müdür Bey. -Müdür benim.
-Damgalı kâğıt. -Aferin.
-Kalem ve mürekkep. -İşin bitince dükkâna git.
-Sofia. -Ne?
Don Antonio uzatmayı imzalamazsa seninle işim biter.
Yok, merak etme, imzalayacak.
Geliyor.
Sofia! Sınavı geçtim!
Harika! Çok sevindim.
-Ama akşam görüşürüz. -Gidelim.
-Onunla git. -Sofia.
-Artık aylak değilim. -Evet.
Müdür, kariyerim, maaşım, sosyal statüm olacağını söyledi.
-Biliyorum, sonra konuşuruz. -Affedersiniz.
Müdür Bey!
Müdür Bey, içeri gelin.
Harika haberler için teşekkürler. Görüşürüz.
Gelin.
Sizin için geçirdim. Mükemmel bir zabıta olacak.
-Biliyorum. -Müthiş disiplin, günlük eğitim!
Liderlik için doğmuşsunuz.
Uzatma için damgalı kâğıt ve kalem. Buyurun.
Elbette.
Oturun.
-Kahve alır mısınız? -Evet, sağ olun.
Keşke kalbimi okuyabilseydiniz.
-Bir mi, iki mi? -İki.
Keşke hislerimi okuyabilseydiniz.
Okuyabiliyorum.
"Ne arıyorsun?" diye sordum kendime.
-Belki kalemdir. Buyurun. -Hayır, Sofia! Aşk arıyorum.
Sadece aşk değil, sizin gibi bir kadınla yakınlık da.
30 yıldır tek başıma dünyayı dolaşıyorum.
İstediğim bir aile, çocuklar. Sofia.
-Hayal olmadığını söyleyin. -Hayır.
Hayal değil.
-Ciddi misiniz? -Evet.
Torpilimiz yok! Cicillo!
Senin, kodamanlarla yakın olup
plajlarda eğlenen bir âşığın yok.
İğrenç ithamlarınızı kesin! Çalışıp da kazandım!
Sofia mı ders verdi?
-Çenesini kapatacağım! -Hayır Sofia!
-Carmela Hanım. -Efendim?
O dersi suratına veririm şimdi.
Cesaretin varsa gel de dene!
İstediğim zaman gelirim.
Tabii! Don Antonio'yla tatlı sohbetini bölmek istemeyiz!
-Şimdi… -Durun.
İçeri girin.
-Dayağı hak ediyor. -Size yakışmaz.
-Belki de. Ama ikimize de hakaret etti. -Kulak asmayın.
Asmıyorum.
Neyse. Bu uzatmayı imzalayacak mısınız?
-Bin tane, vasiyet bile imzalarım. -Hadi.
-Benim olan sizindir. Size tapıyorum. -Onur duydum ama hadi.
-Size tapıyorum Sofia Hanım. -Evet.
-Kim o? -Don Peppino.
-Hangi Don Peppino? -İcra memuru.
-Başka zaman gelin. -Olmaz.
-Ama uygun değilim. -Açmazsanız jandarma çağırırım!
Açın hadi.
-Üzgünüm ama tahliyeyi yapmalıyım. -Ne?
-Beni tahliye mi ediyorsunuz? -Evet.
Emir burada.
Sessizce gitmezseniz yetkilileri çağırırım.
-Don Antonio! Bana ihanet ettiniz! -Ben mi? İhanet mi?
-Bu kadar zalim misiniz? -Zavallıyı kovacak mısınız?
-Tanrım! -Sizden hiç beklemezdim.
-Öylece yapacak mısınız? -Taş kalplisiniz!
-Zorbasınız! -Çok kötü!
-Evet. -Çok kötü!
-Don Peppino, izin veremez misiniz? -Hayır, gün batımına kadar çıkmalı.
-O zaman buyurun. -Pekâlâ.
Don Antonio'nun sözünün beyefendi sözü olduğunu göreceksiniz. Dışarı!
Dışarı!
Tahliye emriniz.
Siz de tahliye olun. Kaybolun!
Dışarı! Gösteri bitti. Kaybolun.
Dışarı!
Neden ağlıyorsun?
Müdür sözünün eri. Kazanmama yardım etti.
Uzatmayı sana verecek.
-Neden ağlıyorsun? -Beni rahatsız etme. Git! Kaybol!
O güzel gözlerinden yaşları sil.
Don Antonio'yu kontrolün altına aldın. Dün plaja gittiniz.
Bugün nerede eğleneceksiniz?
Böyle mi teşekkür ediyorsun?
Heykelini mi dikeyim?
Bak ne diyeceğim. Hem yalancı hem hainsin!
Dışarı!
Şen Dul!
Dışarı!
Peki. Nesin, biliyor musun?
Sinsi bir kaltaksın!
Dışarı!
-İsa, Yusuf ve Meryem. -Günaydın Violante Hanım.
Tanrım, merhamet et. İsa, Yusuf, Hanne.
İsa, Yusuf, Hanne, Hanne'nin kocası İmran.
Tanrım, merhamet et.
Tonino, iyice düşün. Bir kez olsun düşün!
Hep düşünmüşümdür! Deli miyim ben?
Mevkini düşün. İnsanlar ne der?
İnsanlar umurumda değil. Sofia'dan hoşlanıyorum.
-O da benden hoşlanıyor. Ve benim olacak. -İşte.
Onunla evleneceğim.
Salaksın sen.
Olsun, onunla evleneceğim.
Gel, otur.
Ve dinle.
Tonino, düşün. Sofia Hanım'ı bırak. Uçuruma sürüklenme!
Matteo, Sofia'dan hoşlanıyorum. Birbirimizi seviyoruz.
-Senden 30 yaş küçük! -Yürek yaşlanmaz!
Yürek ona yetmez!
Ne yaptığımı ve ne yapabileceğimi biliyorum.
-Tonino, o bir baştan çıkarıcı. Siren! -Bin tanesine dayanırım!
-Palavracısın. -Neysem oyum.
-Biliyorum ama benim görevim… -Ne görevi? Çocuk değilim.
-Buran çocuk! -Peki!
Belki öyle ama dönüşü yok.
"Tanrılar mahvedeceklerini…"
Azap istiyorum, gelsin.
-Güzel Sofia Hanım! Oturun. -Hayır, teşekkürler.
Nefes kesicisiniz.
-Günaydın Müdür Bey! -Merhaba!
-Günaydın. -Her şey halloldu.
-Teşekkürler. -Buyurun.
Teşekkürler.
-Konuşabilir miyiz? -Onunla işim bitince.
-Lütfen girin. -Teşekkürler.
Buyurun.
-Kusura bakmayın, buraya geldim. -Lafı olmaz.
Ağabeyimin yetkisini kaldırıp tahliyeyi iptal ettirdim.
-Memnun oldunuz mu? -Sağ olun.
İlk tanıştığımızda söyledim. Siz bir azizsiniz.
-Ama sorunlar bununla bitmiyor. -Neden?
Yoksul bir dulum. Bütün gün çalışıyorum. İşimi yapıp eve yorgun geliyorum.
Biliyorum, harika bir kadınsınız.
Ne yakışıklısınız!
Evet.
Çok yakışmış!
-Keşke o zaman tanışsaydık. -Hiç sormayın.
Damarınıza mı bastım?
Daha da üzüldüm. Jandarma benim her şeyimdi.
Üzgünüm, bilmiyordum.
Tatlı pişmanlığınız beni biraz sevdiğiniz anlamına mı geliyor?
Don Antonio, ben talihsiz bir kadınım.
Dedikodular başladı.
İkimizin mutluluğu hakkında dedikodu yapacaklar.
Ağabeyime sizinle resmen nişanlanmak istediğimi söyledim.
-Ne dedi? -Her zamankini. "İyice düşün."
-Ama yüreğe laf geçmez. -Siz görmüş geçirmişsiniz.
Bir dulla ya metres ya eş olsun diye nişanlanılır.
Ben hazırım.
Sofia.
Benimle evlenir misiniz?
Bekliyorum.
Nefesimi tuttum, dudaklarınızdan en tatlı kelimeyi bekliyorum, evet.
Bayan Sofia Cocozza.
Bu adamla, Bay Antonio Carotenuto'yla evlenir misiniz?
-Yarın söylerim. -Neden bugün değil?
-Yarın yas dönemi bitiyor. -O zaman sözlenmiş sayılalım.
Sizi mutlu edecekse.
Bu akşam partiye benimle gelir misiniz?
-O hâlde akşam sizi bekleyeceğim. -Tabii.
-Çok eğleneceğiz. -Emin olun.
Teşekkürler.
-Sofia Hanım, saygılar. -Nicola Pascazio.
-Efendim. -Beni takip et.
Birazdan üniforma için ölçülerini aldıracağım.
Hayır, ölçüme gerek yok.
Görevi geri çeviriyorum.
Niçin?
-Benden iyi biliyorsunuz. -Dur. Bir saniye.
-Bu davranışlara izin vermem. -İstediğim gibi davranırım.
Hayır, buna hakkın yok!
Bana açıklama borçlusun!
-Açıklamaya gerek yok. -Konuşmanı emrediyorum!
-Emir veremezsiniz! -Seni itaatsizlikten tutuklatırım!
Kimi tutuklatacaksınız?
Sevgilimi ayarttınız, suçlu sizsiniz!
Kızınız yaşında biriyle oynaşıyorsunuz.
Dışarı! Çık dışarı!
-Ne yapıyorsun? -Dokunma bana.
Don Antonio. Yoksul ve işsiz olabilirim.
Ama bundan utanmıyorum çünkü namuslu bir adamım!
Hanımefendi, ağlamayın. Yüzünüzü ıslattığınızla kalırsınız.
Caramella, ne yapacağım?
Üzgünüm hanımefendi ama aptalsınız.
-İstediğinizi söyleyin, umurumda değil. -Gelin.
Gelin, o gözyaşlarını silin, aynada kendinize bir bakın.
Hadi, soyunun!
Çuval gibi olduğunuzu sanırdım. Şu omuzlara baksanıza.
Şu kollar, yuvarlak göğüsler!
Raphael'in Venüs'ü gibisiniz!
Tanrım, Müdür sizi görse oracıkta bayılır.
-Yeter! -Yemin ederim.
Kasabaya dönmek mi istersiniz, dans mı edelim?
-Karar bana aitse… -Buyurun.
-Sofia Hanım, oturun. -İyi akşamlar.
İyi akşamlar.
Şarkı söyle lütfen.
Şarkıyı bilmiyorum.
-Öyle mi? -Merhaba! Erika!
-Seni görmek çok güzel! -Nasılsın? Seni görmek de.
Güzel olmuşsun.
Balıkçı mısın?
-Hayır. -Öyle mi? Ne iş yapıyorsun?
Hiçbir şey. Gideceğim.
Gidecek misin? Uzağa mı?
Evet. Uzaklara.
Müdür Bey, mambo yapalım mı?
Mambo ne?
Bir Brezilya dansı.
Başkan, şuna bakın. Baksanıza.
Affedersiniz!
-Olağanüstüydü Sofia Hanım! -Sağ olun.
-Harika bir dansçı. -Kavalyesi de iyi.
Albay! Sevgili Albay. Nasılsınız Sevgili Albay?
Ben albay değilim.
Masama gelin.
Burayı ayırttık. Üzgünüm.
Kızınız mı? Çok güzel!
Size çekmiş, değil mi?
-Kızım değil. -Müdür'ün nişanlısıyım.
-Üzgünüm. -Sorun değil.
Benimle dans eder misiniz? Tabii nişanlınız izin verirse.
Tabii. Hadi canım.
-Çok naziksiniz. Hadi. -Teşekkürler.
-Ne alırsınız? -Dondurma.
-Ona da sorun. -Ben yedim.
Rahatsız mı ediyorum?
-Hayır, kal. -Sağ ol.
-Rica ederim. -Çok naziksin.
Zevkle.
Böylece vedalaşabiliriz.
-Yine başlama. -Neye? Her şey bitti.
Veda etmeye geldim. Gidiyorum.
Nereye?
Venezuela'ya.
Ne zaman gidiyorsun?
-Yarın Napoli'den gemiye bineceğim. -Şu pisliğe bak!
Bu konuda uzmansın.
-Elveda, iyi şanslar. -Nikâh şekerini bekliyorum.
Affedersiniz.
Sofia!
-Sofia. Ne oldu? -Elbisemi batırdım, görmüyor musunuz?
-Üstünüzü değiştirmek ister misiniz? -Eve giderim, yoruldum.
Bir anda mı? Ne oldu?
Yoruldum. Müzik rahatsız ediyor, üzülüyorum.
Yarın Pasqualino'nun ölümünden bir yıl geçmiş olacak.
Huzur içinde yatsın.
-İyi geceler. -Eve bırakayım.
-Hayır, kalın. -Sadece kapınıza bırakacağım.
Burada eğlenmenizi tercih ederim.
Sizsiz nasıl eğlenebilirim?
-Böyleyken yalnız kalsam daha iyi. -Nasılken?
Gerginim. İyi akşamlar.
General!
General de albay da değilim.
Bu konuyu kapatalım.
Ama ne oldu? Üzgün müsünüz?
Sayılır. Düşünmem lazım.
Anladım. Şimdi keder veren ben oldum.
Matmazel.
-Evet! İzninizle. -Tabii.
İyi geceler.
Müdür Bey.
Şu Nicola Pascazio geldi.
-Geri çevireyim mi? -Evet.
Peki efendim.
Müdür Bey gitmeni istiyor. Zamanını boşa harcama.
-Boşa mı? -Evet, evine git.
Nicola Pascazio!
Gel.
Müdür Bey, başvuruda verdiğim belgeleri almaya geldim.
Pasaportum için.
-Gidiyor musun? -Evet efendim. Venezuela'ya.
Hemen.
-Al. -Teşekkürler Müdür Bey.
Dur. Gerçekten gitmek istiyor musun?
Evet Müdür Bey.
Bak Pascazio…
Yapmak istediğin hatayı ben yaptım.
Kıskançlık ettim, jandarmaya yazıldım, gittim. Sen de mi gitmek istiyorsun?
Don Antonio, gitmem gerek. Sofia'yı çok seviyorum.
Peki o? Benden önce seni sevdi mi?
Don Antonio, yemin ederim.
-Hadi ama. -Aramızda uzun süredir bir şey var.
Evi almak ve beni işe aldırmak için size rol yaptı.
Bunu uzun süre önce çözdüm.
-Hiç kanmadım. -Kıskançlık edip ona hakaret ettim.
-Kızdı ve… -Felaket.
-Ama Sofia Hanım seni affeder. -Onu tanıyorum.
Affetmez. Titino dün gece, teyzem bu sabah konuşmayı denedi.
Boşuna. Ama haklı. Ona fena hakaret ettim.
-Sadece kendimi öldürürsem beni affeder. -Tamam o zaman.
Denize düşen yılana sarılır.
Gel, otur. Bugün senin için de kutlama günü olacak.
-Kalem, kâğıt al… -Yazıda iyi değilim. Bilmiyorum…
-Ben söylerim. -Tamam o zaman.
"Aşkım…"
Hayır. "Sevgili…"
Hayır, çok edebî.
"Sofia'm."
"M"yi çıkar. "Sofia", virgül. Böyle daha dramatik.
"Haksız yere…"
Hayır!
"Haksız" olacak, "haksıs" değil.
Şuraya oturalım.
-Beni neden buraya getirdiniz? -Kafa dağıtmanız için.
-Granita mı, dondurma mı alırsınız? -Dondurma.
-Garson. -Evet efendim?
-İki kahveli dondurma. -Tamam.
-Sofia Hanım, saygılar. -Müdür Bey, iyi eğlenceler.
Güle güle Nicolino. İyi yolculuklar.
Dikkatli ol, tamam mı? Yaz.
-Vedalaştınız mı? -Dün gece.
Zavallı delikanlı.
Koş.
"Kaybettiğim, bir daha bulamayacağım,
akla gelebilecek en güzel aşkın acı pişmanlığıyla.
Daima sevgilin olacak Nicolino."
Güzel.
İnatçı, ha? Epey inatçı bir delikanlı.
Çok uzaklara, Venezuela'ya gitmesi ne fena.
Tropik iklim, zehirli yılanlar.
Vahşi hayvanlar.
Şu kadar örümcekler. Tropik iklim, nemli sıcaklar.
Sıtma.
-Yazık oldu. -Size ne yaptı?
Bana mı? Hiçbir şey.
Oralarda ölecek.
-Onu vazgeçirmeliydiniz. -Ben mi? Neden?
Uzaktan akrabanız değil miydi?
Övgü sözlerini sıcacık bir tonla okudunuz.
Neredeyse hoşlandığınızı düşünecektim, kıskanacaktım.
Şimdi sıtmalı tropiklere gidiyor.
Amipli.
Amipler affetmez.
Hayatta kalsa bile mahvolur zavallı.
Gitmek isteyen o!
Nicolino! İn!
İn o tekneden Nicolino!
Gitme Nicolino! İn Nicolino!
İn o tekneden Nicolino! Hadi!
Nicolino!
-İn! Gitme! -Nicolino!
Nicolino!
-Gitme! -Nicolino!
Nicolino! Neredesin?
Neredesin?
Nicolino, tekneden insene. Hadi!
Nicolino, in!
Nicolino burada.
-Ne bakıyorsun? Ne istiyorsun? -Sofia!
Dokunma bana. Konuşma! Seni artık görmek istemiyorum.
-Hadi! Git! Yıkıl karşımdan! -Sofia.
Ne yapıyorsun?
-Ne yapmalıyım? -Peşinden git.
-Faydası olmaz. -Beni dinle, git.
Acele et.
Hadi.
Don Antonio, size özür borçluyum.
-Niçin? -İşe yaramaz olduğunuzu sanmıştım ama…
-Çok da kötü değilmişim, ha? -Evet.
-Görüşürüz. -Güle güle.
İlk defa iyi bir iş yaptığını görüyorum.
Bravo! Yaptığın hoşuma gitti.
-Matteo. -Efendim canım?
En katı keşişlik tarikatı hangisi?
-Neden sordun? -Merak ettim.
Şartrö tarikatı var.
Daha da katısı Trappistler.
Birbirlerini "Kardeşim, öleceğini hatırla." diye selamlarlar.
-Frappistler. -Trappistler.
Her gün kendi mezarlarını kazarlar.
İyi geceler.
-Hayırlı geceler Matteo. -Hayırlı geceler.
Hayırlı geceler.
Kardeşim, öleceğini hatırla.
Kardeşim, yat hadi.
"Olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu."
Ve herkesin unuttuğu sen uyurken yağlı toprağın altında
Muhteşem.
Ne güzel koku!
Cannavale lavanta mı?
Hayır.
Binbir Gece.
Bilir misiniz…
…"Bir Bakirenin Duası"nı?
Elbette. Küçüklüğümden beri.
Birlikte çalalım mı?
Violante!
-Violante! -Antonio!
-Violante!
Tonino!
Matteo, beni rahat bırak!
SON
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay